Hoe het begon
Het instrument is gebaseerd op de Analogical Reasoning Learning Test van Hessels Schlatter. Met toestemming van de ontwikkelaar is deze test vertaald en gebruikt als vertrekpunt voor het maken van een nieuw dynamisch assessment voor deze doelgroep.
Deelstudie 1: Delphi-onderzoek
We vroegen 37 experts om mee te denken. Samen bepaalden we:
• wat leerpotentieel precies betekent
• welke uitkomstmaten belangrijk zijn
• hoe het instrument moet worden opgebouwd
• dat we zowel cijfers als observaties nodig hebben
• welke aanpassingen nodig zijn voor deze doelgroep
Een paar reacties van professionals:
Het gaat niet alleen om de score, maar om wat een kind nodig heeft om te leren.
Soms moet je meebewegen met het kind om te zien wat het echt kan.
Deelstudie 2: Haalbaarheidsonderzoek
We testten de A-LIFT bij twintig kinderen. We keken naar hoe de afname verliep, hoe kinderen reageerden en wat ouders en professionals eraan hadden.
Wat opviel:
- Kinderen deden goed mee
- Ze waren vaak enthousiast en betrokken, na afloop van elke sessie waren de kinderen meestal ontspannen
- De vaste structuur gaf rust
- Sommige kinderen werkten steeds langer en gerichter
- Kinderen lieten verschillende vooruitgang zien tussen de voor- en nameting, wat erop wijst dat de A-LIFT verschillen tussen kinderen goed in kaart kan brengen.
- Daarbij viel op dat de vooruitgang bij kinderen met een ernstigere beperking beperkter was.
- Ouders, begeleiders en leerkrachten vonden de uitkomsten herkenbaar.
- Ook beoordeelden ze de tijd die nodig was voor de afname als redelijk en goed in te plannen in relatie tot de resultaten.
Een paar citaten:
Leraar/verzorger
Ik vind het een mooie ontwikkeling dat we via deze test sneller weten hoe we het kind kunnen helpen leren, in plaats van zelf van alles te proberen en dan een paar jaar te wachten op wat wel of niet werkt. Ik denk dat de A-LIFT kan versnellen en verduidelijken, maar ook kan bevestigen wat we zelf hebben opgemerkt/verwachten.
Leerkracht
Het kind heeft tijd nodig om contact op te bouwen met de onderzoeker. In het begin vertoont hij veel spanning en zelfbeschadiging. Na twee sessies begint hij de onderzoeker te herkennen en toont hij geen spanning meer om met haar samen te werken. Omdat de instructie altijd op dezelfde manier verloopt, blijft het positief en krijgt hij veel complimenten, en na een nieuwe taak komt altijd een vertrouwde/geruststellende taak, waardoor de situatie voorspelbaar en veilig voor hem wordt. Daardoor kan hij langer op een taakgerichte manier werken en nieuwe taken op zich nemen.
Ouder
We hebben bevestiging ontvangen dat ons kind leerbaar is, maar dat individuele begeleiding nodig is. De benodigde intensieve ondersteuning vergroot haar aandachtsspanne, verhoogt de motivatie door een compliment te geven en zorgt voor focus. Zonder begeleiding zal ons kind de taken niet aankunnen. Dat wisten we al, dus kregen we geen nieuwe inzichten, maar we kregen wel bevestiging. En we hadden een verslag om met de begeleiders op de groep te bespreken en nieuwe doelen voor ons kind te formuleren.
Vooral praktische adviezen zouden heel fijn zijn. Wat moet het kind ontwikkelen en wat zou helpen? Het zou fijn zijn om te weten welke tussenstappen nodig zijn om een nieuwe taak te leren. Bijvoorbeeld, wat is er nodig om een kind een taak als ‘kaartjes in de juiste volgorde leggen’ aan te leren? Wat kunnen we oefenen? Een soort overzicht met welke taken tot welk niveau behoren, zodat we systematischer en doelgerichter kunnen werken, zou ons op de groep helpen.
Waar staan we nu?
Op dit moment zijn we bezig met twee deel onderzoeken. We kijken of de A-LIFT meet wat hij moet meten en of hij betrouwbaar is af te nemen. Daarnaast onderzoeken we of en hoe informatie vanuit dynamisch assessment van invloed is op keuzes die ouders, leerkrachten/begeleiders en gedragswetenschappers maken over het leerpotentieel en de onderwijsbehoeften van kinderen.